زنانی که در لحظههای سرنوشتساز، قامت برافراشتند
تاریخ ایران، مملو از زنانی است که در لحظههای سرنوشتساز، قامت برافراشتند و با صبر و شجاعت خود، مسیر آینده را روشن کردند. زنانی که حضورشان، از جبهههای جنگ تا میدانهای امروز، همچنان الهامبخش ایستادگی است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی رازوجرگلان به نقل از ایرنا در گستره تاریخ و فرهنگ ایران، چهره زن همواره به عنوان نمادی از آفرینش، مورد احترام بوده است. این جایگاه رفیع، تنها محدود به اسطورهها نمیشود بلکه در بستر واقعیتهای سخت تاریخی نیز تجلی یافته و خصلتهای ملی و دینی را درهم آمیخته است.
زن ایرانی، حامل میراث کهن تمدنی سرشار از ایثار و شهادت در مکتب اسلام بوده؛ حضور زنان در عرصه های مختلفدر حافظه تاریخی این سرزمین، باقی مانده است.
مهمترین زمانی که تاریخ در حضور زنان در عرصههای اجتماعی و سیاسی ایران در یاد دارد، دوران پیروزی انقلاب اسلامی بوده است؛ دورانی که با کینهتوزیهای دشمنان ایران زمین همراه شد و جنگی هشت ساله را به مردمان این سرزمین کهن تحمیل کرد.
دورانی که زنان ایران زمین هرچه بیشتر از حضرت زینب (س) به عنوان مقتدای صبر و ایثار پیروی کرده و با شجاعت مثال زدنی و با حفظ حیا و حجاب خود، حماسهها را تکرار کردند.
زنانی که امام راحل (ره) درباره آنان فرمودند گرمای جانبخش این مادران بود که به جوانان در جبههها شجاعت میداد؛ زنانی که روحیه ایمان و عمل را به جبهههای حق علیه باطل تزریق میکردند و دل را از گرو دنیا درآورده بودند.
زنانی که جان بر کف بودند و به روایت آمار، پنجهزار و ۷۳۵ نفر از آنان جانباز شدهاند که سههزار و ۷۵ نفر بالای ۲۵ درصد جانبازی دارند.
با اینکه درباره تعداد اسرا آمار دقیقی منتشر نشده، اما برخی منابع عدد ۱۷۱ نفر اسیر زن در دوران جنگ تحمیلی را اعلام کردند.
یکی دیگر از مصادیق حضور مستقیم زنان در جبههها، پزشکان زن بودند که براساس آمارها ۲۲هزار و ۸۰۸ امدادگر و ۲ هزار و ۲۷۶ پزشک زن به جبههها اعزام شده بودند.
بانوان در کنار نقشآفرینی در پشت جبهه، حضور داوطلبانه در خطوط مقدم داشتند؛ نمونه آن را میتوان در زندگی تنها بانوی حاضر در عملیات بیت المقدس دید. «فاطمه سادات نواب صفوی» که در عملیاتهای فتح سوسنگرد، فتح بوستان، آزادی خرمشهر و عملیات فتح المبین در کنار رزمندگان اسلام حضور پیدا کرد و به عنوان یکی از عکاسان نام آور جنگ به فعالیتهای رسانهای پرداخت.
کم نبودند زنانی که مستقیم در جبههها حضور داشتند و طعم اسارت را نیز چشیدند و توانستند ندای ایران مقاوم را در هیاهوی تبلیغات دشمنان به گوش جهانیان برسانند؛ آری از «آمنه وهاب زاده» تنها زن ایرانی امدادگر و تک تیرانداز؛ «خدیجه میرشکار» اولین بانوی اسیر، «فاطمه ناهیدی» اولین بانوی آزاده، «سیده مریم امجد» تنها زن مسلح و خدمه توپ ۱۰۶م م سخن میگویم یا «فرنگیس حیدرپور»، نماد مقاومت مردم روستاهای مرزی استان کرمانشاه در زمان جنگ، همان شیرزن گیلانغربی که رهبر معظم انقلاب در بخشی از بیاناتشان در جمع مردم گیلانغرب از او نام بردند. او که در حمله نظامیان عراقی به روستای محل سکونتش با رشادت و شجاعت خود حماسهای آفرید که به «شیرزن ایران» شهرت یافت. هر یک از این بانوان الهه و اسطورهای از مقاومت هستند؛ زنانی که عشق و ایثار و مهرمادری خود را نثار همه ایران و ایرانیان کردند و روح مقاومتشان دوشادوش مردان، عزت را به کشور بازگرداند.
تجربه ارزشمند آن دوران، گنجینهای است که میتواند چراغ راه نسلهای امروز و فردا باشد؛ درسهایی که مهمترین آن آگاهی از زمان و مسئولیت خویش است؛ زنان در آن دوران می دانستند که در کجای تاریخ ایستادهاند و مسئولیت واقعی آنان چیست و این آگاهی آنان را به بهترین انتخابها سوق داد.
آگاهی از زمانه موجب شد تا زنان ایرانی آنچه در تاریخ و تمدن ایرانی و در کتابها خوانده بوند را به تصویر بکشند و تصویری رویایی و شجاعانه از مقاوت زنان اصیل ایرانی در تاریخ به یادگار بگذارند.
مقاومتی که هنوز هم ادامه دارد و نمود بارز آن در خرداد ۱۴۰۴ رخ داد؛ و ایرانیان چهره ای دیگری از ایستادگی را به رخ جهانیان کشیدند.
دورانی که ملت ایران یکپارچگی و یکصدا حمایت خود از نیروهای مسلح را در قالبی جدید نشان دادند و با شجاعت و رفتار خود اعلام کردند که جانشان در گرو ایرانشان است؛ زنان در این دوران نیز دوشادوش مردان و نیروهای نظامی جانانه و استوار ایستادگی کردند و ۱۳۲ زن و ۴۵ کودک نیز در کنار دانشمندان و چهرههای برجسته سیاسی و نظامی خود به شهادت رسیدند و رستگار شدند و هسته سخت مقاومت بهعنوان یک دکترین دفاعی، نه تنها تداوم یافته بلکه با تکیه بر توان داخلی و رهبری داهیانه رهبر انقلاب اسلامی ادامه دارد.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.